خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معاشران که مقیمان کوی خمّارندچو بنگری ز دو عالم فراغتی دارند
۲
غلام همّت آن عاشقان آزادمکه مُلک هر دو جهان در نظر نمی آرند
۳
حریف خلوت دردی کشان خمّار استبتی که خلوتیانش به جان طلبکارند
۴
در آن حریم که خلوت سرای سلطان استگدای بی سرو پا را یقین که نگذارند
صفحهٔ ۱ از ۳