خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مرغ سحر در غم گلزار بنالداز غم دل دیوانه من زار بنالد
۲
هر کس که به گوشش برسد ناله زارمبر درد من سوخته بسیار بنالد
۳
بر سوزش من جان زن و مرد بسوزدوز ناله زارم در و دیوار بنالد
۴
ای آنکه ز دردت خبری نیست مکن عیبگر سوخته ای از دل افگار بنالد
صفحهٔ ۱ از ۳