خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اول به نام آنکه زد این بارگاه راافروخت شمع مشعله مهر و ماه را
۲
برپای کرد زنگی شب را ز تخت ظلمبر جا نشاند روز مرصّع کلاه را
۳
خفتان نقره کرد برون از تن جهانپوشاند بر سپهر لباس سیاه را
۴
رخسار و زلف و چشم و خط و خال آفریدآنگاه داد راه تماشا نگاه را
صفحهٔ ۱ از ۲