خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد تو مونس شب تار دل من استداغت گل همیشه بهار دل من است
۲
چرخی که نه رواق فلک زیر بال او استدر صیدگاه عشق شکار دل من است
۳
گشتن شهید تیغ تو نقشی است بر مرادجان باختن به خصم قمار دل من است
۴
هر تار زلف مرغ دلم را شد آشیانهر حلقه‌ای ز دام حصار دل من است
صفحهٔ ۱ از ۲