خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز اول چون حباب از هم‌نشینی‌های موجخانه ما را بنا کردند در بالای موج
۲
سربلندی چیست راضی شو به پستی چون خزفتا نیفتی همچو خس دائم به دست و پای موج
۳
قلزم عشق است و در پایان به اندک سرکشیجامه از زنجیر می‌برّند بر پهنای موج
۴
تا بود جان در تلاطم دل خطر دارد ز خویشدر محیط عشق جای من بود یا جای موج
صفحهٔ ۱ از ۲