خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر چون بی آرزوی لعل جانان بگذردرهروی باشد که بی آب از بیابان بگذرد
۲
آنکه خواهد طی نماید شاه‌راه عشق راشرط آن باشد که اول گام از جان بگذرد
۳
عشق روگردان ز تیر بی‌حد معشوق نیستشهد پرقیمت شود چون از نیستان بگذرد
۴
می‌تواند همچو اسکندر شود آیینه‌دارخشک‌لب هرکس ز پیش آب حیوان بگذرد
صفحهٔ ۱ از ۲