خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن روز که کردند به دل تخم وفا سبزشد درد فراوان و نگردید دوا سبز
۲
دل را دگر از عکس خط لاله‌عذارانچون آینه گشته در و دیوار سرا سبز
۳
آتش زده بر خشگ و تر هستی عاشقتا که به بر همچو گل سرخ قبا سبز
۴
مور است فتاده گذرش بر شکرستانیا خضر خطت گشته لب آب بقا سبز
صفحهٔ ۱ از ۲