خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه ناید هرگزم از دست تدبیر است و بسگردنم در حلقه فرمان تقدیر است و بس
۲
بس ندارد الفتی با یکدگر آب و گلمروز و شب ویرانه‌ام در فکر تعمیر است و بس
۳
آنکه هرگز در میان حلقه هم‌صحبتانکفش در پایم نسازد تنگ زنجیر است و بس
۴
بس هدف گشتم ز هر جانب خدنگ غمزه راقوت پرواز بالم از سر تیر است و بس
صفحهٔ ۱ از ۲