خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حجاب از رخ چو بردارد نگاهشز هر بیدل خبر دارد نگاهش
۲
چو خار آشیان آن رشگ طاووسمرا در زیر پر دارد نگاهش
۳
چو تیر غمزه دائم در کمان هستچپ‌انداز دگر دارد نگاهش
۴
مرا چون شمع سوزان و گدازانسر شب تا سحر دارد نگاهش
صفحهٔ ۱ از ۲