خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سبزه از کنار گلستان دمیده خطیا هاله گرد عارض ماهت کشیده خط
۲
افتاده سایه پر طوطی بر آینهیا قدرت‌آفرین به رخت آفریده خط
۳
بس نازک است پشت لبت را کبود کردگردانده سنگ لعل تو را نامکیده خط
۴
سربرزد از کنار گلستان حسن توگل تا ز باغ عارض ماه تو چیده خط
صفحهٔ ۱ از ۲