خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هر دو جهان عاقل و فرزانه نباشمگر آنکه گرفتار تو جانانه نباشم
۲
دل را ز فغان می‌کنم از درد تو خالیفریاد از آن روز که دیوانه نباشم
۳
بر گرد سرت گردم و جان‌باز بسوزماین‌‌ها نکنم پیش تو پروانه نباشم
۴
از خود نروم شام فراق تو که ترسممهرت در دل کوبد و در خانه نباشم
صفحهٔ ۱ از ۳