خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کنخون‌ها ز رشک بر دل آب حیات کن
۲
از یک تبسم شکرین مغز پسته رابنما ز لطف و باز همان در نبات کن
۳
بهر خراج حسن ز ما نقد جان بگیرآنگاه خط برآور و پشت برات کن
۴
از شش جهت به لشگر غم بند آر راهرخ برفروز و شاه در این عرصه مات کن
صفحهٔ ۱ از ۲