خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خطّش می‌توان گردید رام آهسته آهستهکه قرآن می‌توان خواندن تمام آهسته آهسته
۲
ز صیادی که من می‌بینم اینک می‌کشد آخربه بوی خال عالم را به دام آهسته آهسته
۳
رخت چون دید زان رشگی که می‌دارند مهرویانهلالی شد ز غم ماه تمام آهسته آهسته
۴
گرانی‌های پا از سایه می‌سازد زمین‌گیرمبه هر جا می‌نهم از ضعف گام آهسته آهسته
صفحهٔ ۱ از ۲