خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر تو رسانده بماه مراوز چه بذروۀ جاه مرا
۲
افسوس که طالع تیرۀ منبنشاند به خاک سیاه مرا
۳
جز خرقۀ فقر و فنا نبودتشریف عنایت شاه مرا
۴
عمری بدرش بردیم پناهنگرفت دمی به پناه مرا
صفحهٔ ۱ از ۲