خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نخل امیدم را تو بریشیرین تر از این نبود ثمری
۲
اندر نظر ارباب کمالحاشا که چه عشق بود هنری
۳
در منطقه اش فلک الافلاکنبود جز حلقۀ مختصری
۴
عشق است نشانۀ انسانیعشق اشت ممیز دیو و پری
صفحهٔ ۱ از ۲