خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از رقیبان تو تا چند من اندیشه کنمبیخ اندیشۀ بد را چه خوش از ریشه کنم
۲
پیش بینی کند از مرحلۀ عشقم دورشیوۀ رندی و مستی پس از این پیشه کنم
۳
بیشۀ شیر هوا را بزنم آتش عشقتا کی از کم خردی بیمی از این بیشه کنم
۴
ریشۀ تفرقه را بر کنم از این دل ریشتا که در گلشن توحید مگر ریشه کنم
صفحهٔ ۱ از ۲