خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۱۶ - در ورود مظفّرالدین میرزا ولّی عهد به تبریز و مدح امیر نظام
قصیدهها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
۲
چو شه که جانِ جهانست رنجِ خویش گُزیددگر نگردد جانِ جهانیان رنجور
۳
اگر نباشد رایِ بلندِ شه معمارسرایِ دولت و ملّت کجا شود معمور
۴
هر آن که گوش به طنبور داد در گهِ بزمبه گاهِ رزم خورَد گوشمال چون طَنبور
صفحهٔ ۱ از ۸