خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۷ - مرثیه
قطعه‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستانرأفت برند حالت ِ آن داغ دیده را
۲
یک دوست زیر بازوی ِ او گیرد از وفاوان یک ز چهره پاک کند اشکِ دیده را
۳
آن دیگری بر او بِفشانَد گُلاب و شَهدتا تقویت کند دلِ مِحنِت چَشیده را
۴
یک جمع دَعوَتَش به گُل و بوستان کنندتا بر کنندش از دل خارِ خَلیده را
صفحهٔ ۱ از ۳