خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۱۱
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بریناآدمی گر بشمری اندر شمار آدمش
۲
دارد وطن فریاد ازو کام اجانب شاد ازواینسان رود بر باد ازو گر بسپری ملک جمش
۳
نگذاشت باقی مدخلی نه معدنی نه جنگلیافزون طلب نبود بلی شاید اگر گیرد کمش
صفحهٔ ۱ از ۱