خلوتی با مولانا
بخش ۱۳۲ - حکایت هم در بیان تقریر اختیار خلق و بیان آنک تقدیر و قضا سلب کنندهٔ اختیار نیست
دفتر پنجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت دزدی شحنه را کای پادشاهآنچ کردم بود آن حکم اله
۲
گفت شحنه آنچ من هم می‌کنمحکم حقست ای دو چشم روشنم
۳
از دکانی گر کسی تربی بردکین ز حکم ایزدست ای با خرد
۴
بر سرش کوبی دو سه مشت ای کرهحکم حقست این که اینجا باز نه
صفحهٔ ۱ از ۵