خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۲۷ - ناله مرغ
غزل‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نالهٔ مرغِ اسیر این همه بهرِ وطن استمَسلَکِ مرغِ گرفتارِ قفس همچو من است
۲
همّت از بادِ سحر می‌طلبم گر ببردخبر از من به رفیقی که به طَرفِ چمن است
۳
فکری ای هم‌وطنان در رَهِ آزادیِ خویشبنمایید که هرکس نکند، مثلِ من است
۴
خانه‌ای کو شود از دستِ اَجانِب آبادز اشک ویران کُنَش آن خانه که بِیت‌ُالحَزَن است
صفحهٔ ۱ از ۳