خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۳۶ - یاد وطن
غزلها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر وقت ز آشیانهٔ خود یاد میکنمنفرین به خانوادهٔ صیاد میکنم
۲
یا در غمِ اسارت جان میدهم به بادیا جانِ خویش از قفس آزاد میکنم
۳
شاد از فغانِ من دلِ صیاد و من بدیندلخوش که یک دلی به جهان شاد میکنم
۴
جان میکَنَم چو کوهکن از تیشهٔ خیالبدبختی از برای خود ایجاد میکنم
صفحهٔ ۱ از ۴