خلوتی با مولانا
بخش ۱۵۱ - دو بار دست و پای امیر را بوسیدن و لابه کردن شفیعان و همسایگان زاهد
دفتر پنجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شفیعان از دم هیهای اوچند بوسیدند دست و پای او
۲
کای امیر از تو نشاید کین کشیگر بشد باده تو بی‌باده خوشی
۳
باده سرمایه ز لطف تو بردلطف آب از لطف تو حسرت خورد
۴
پادشاهی کن ببخشش ای رحیمای کریم ابن الکریم ابن الکریم
صفحهٔ ۱ از ۵