خلوتی با سلطان ولد
بخش ۱۱۷ - در بیان آنکه از خدا ترسیدن مقام بزرگ است که «المخلصون علی خطر عظیم» هرگز موش از شیر نترسد، ترس موش از گربه باشد. اهل دنیا موش صفتاند چه مرتبهٔ آن دارند که از خدا بترسند؟ بلکه ترسشان از شحنه و عسس باشد که جنس ایشان است. و در تقریر آنکه عقل ترازوی این جهان است، مرد بیعقل را تمیز نباشد، مردار را از پاک نداند. و باز عقل تنها تمییز کلی ندارد مگر درد حق با وی یار شود، آن درد عقل را تمییز راست بخشد تا تواند راه خدای تعالی را بُریدن و به منزل وصال رسیدن. درد عقل را آلت خود گرداند در طلب عقبی و ملاقات خدا.
ولدنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خدا جز ولی کجا ترسدمورکی کی ز اژدها ترسد؟
۲
نرود موش پیش گربه دلیرلیک بیترس میرود بر شیر
۳
لایق گربه است موش پلیدنکند قصد موش شیر عنید
۴
خوف خلقان ز شحنه و عسس استآنکه ترسد ز حق غریب کس است
صفحهٔ ۱ از ۶