خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۸۷ - شکیب شیرازی رحمة اللّه علیه
روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نامش مولانا محمد علی. چون پدرش شمشیرساز و کاردگر بوده. به محمدعلی سکاکی شهرت نموده. تحصیل علوم معقول در خدمت علامه مسیحایی فسایی کرده و در جوانی جامع علوم آمده مدرس مدارس گردید و به خدمت جمعی از ارباب باطن رسید. غالباً طریقهٔ سلسلهٔ علیّهٔ ذهبیه کبرویه داشت و متلبس به لباس فقر بوده. بالاخره در استیلای افاغنه در شیراز زخمی منکر یافت و دیرگاهی در خون طپان و به کلمهٔ طیبه رطب اللسان بود. عاقبت ذکرش به مذکور انجامید. مثنوی در فتوحات شاه سلطان حسین صفوی منظوم کرده. شصت سال عمر یافته. این چند بیت از اوست:
۲
مِنْاشعاره
۳
دو عالم را جزای قاتل من ده خدای منکه بس باشد همین ذوق شهادت خون بهای من
۴
چو نفی نفی اثبات است از کشتن نمی‌ترسمبقای من چوشمع کشته باشد در فنای من
صفحهٔ ۱ از ۲