خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۱۱۶ - فرید دهلوی قُدِّسَ سِرُّهُ
روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
و هُوَ شیخ فرید الدین الملقب به شکرگنج. از اکابر اصفیا و اماجد اولیاء. در رهنمایی دین حقه فرید و در توحید و تفرید وحید و جناب شیخ نظام اولیا وی را مرید خود از اعاظم سلسلهٔ علیهٔ چشتیه و ارادت به خواجه قطب الدین بختیار کاکی داشته و خواجهٔ مذکور مرید شیخ معین الدین حسن سجزی بوده و سلسلهٔ ایشان به سلطان العرفا ابراهیم ادهم قدّس سرّه منتهی می‌شود و سلطان مرید حضرت امام همام محمد باقر علیه الصّلوة و السّلام بوده. غرض، از آن جناب است:
۲
هر سحرگه بر درت سر می‌زنمبر طریق دوستان در می‌زنم
۳
همچو مرغ نیم بسمل پیشِ تودر میان خاک و خون پر می‌زنم
۴
رباعی
صفحهٔ ۱ از ۲