خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۱۳۸ - معین چشتی هروی قُدِّسَ سِرُّهُ
روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وهُوَ خواجه معین الدین حسن سنجری. اصل آن جناب از قریهٔ چشت مِنْتوابع هرات بوده، و لهذا این سلسله به نام وی به چشتی شهرت نموده. ناهج مناهج حقیقت و سالک مسالک طریقت است. آن جناب در هندوستان مروج دین نبوی و طریقهٔ علوی گردید. صاحب کرامات و مقامات و خوارق عادات. تربیت از خواجه عثمان هروی یافته بوده، قطب الدین بختیار کاکی و ضیاءالدین بلخی و شهاب الدین غوری وشمس الدین غوری از مریدان آن جنابند. تیمّناً و تبرّکاً از اشعار او قلمی می‌شود:
۲
مِنْغزلیّاتِهِ
۳
به حق او که به کونین دیده نگشایمکه تا نخست نبینم جمالِ مولی را
۴
اگر در آتش عشقت بسوختم چه عجبکه کوه تاب نیاورد این تجلی را
صفحهٔ ۱ از ۵