خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۱۶۱ - ناظر کازرونی علیه الرحمة
روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسم شریفش میرزا عبدالحسین و در شیراز سکونت داشتند. علوم صوری و معنوی حاصل کرده بود و عمر شریف خود را به ریاضات و عبادات شرعیه مصروف می‌نمود. پیر طریقت و ارشاد وی جناب مولانا عبدالرحیم بن یوسف الدماوندی است که از اکابر علما و عرفا و ازمشایخ سلسلهٔ علّیهٔ نوربخشیه بوده و جناب میرزا از متأخّران این طایفه است. شیخ محمد اسماعیل بن شیخ عبدالغنی شیرازی ارادت به او داشته. رسالات نیکو دارد و این چند بیت تیمّناً و تبرّکاً از اونوشته شد:
۲
من ندانستم از اول که چنین کاری هستپایِ رفتن نه و بر دوش گران باری هست
۳
٭٭٭
۴
مفتی بهانه جوست پی قتل عاشقانبهتر ز عشقِ ما به جمالت بهانه نیست
صفحهٔ ۱ از ۳