خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۱۱ - انسی سیاه دانی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسمش عبدالرحمن بن بختیار. مردی عالم و کامل بوده. در هندوستان در نهایت تجرید سیاحت می‌نموده. مجذوب مطلق شد. در سنهٔ ۱۰۲۵ جذبه بر وی غالب شد و از بدنِ عنصری رست و این یک بیت و رباعی از او نوشته شد:
۲
این دلقِ مرقع که مرا سرِ جنون استپیرایهٔ عشق است نزیبد همه کس را
۳
رباعی
۴
گر دل ز غم عشق سلامت بودیآماجگهِ تیرِ ملامت بودی
صفحهٔ ۱ از ۲