خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۱۳ - امری شیرازی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قاسم نام داشته و به علوم غریبه رایت شهرت افراشته. علما او را به کفر و زندقه متهم کردند و به سلطان عصر، شاه طهماسب ماضی صفوی عرض نموده. در سنهٔ ۹۳۲ به دیدهٔ جهان بینش میل کشیدند. بالاخره عوام در شیراز هجوم کرده، شهیدش کردند. در اعداد و اسرار نقطه‌ای بی نظیر بود و رسالهٔ ذکر و فکر و جواب «مرآت الصفا» تصنیف نموده. شهادتش در سنهٔ ۹۹۹ و این اشعار تیّمناً و تبرّکاً از نتایج طبعش قلمی شد:
۲
در وقت شهادتش این اشعار را به خواجه محمود دهدار فرستاده:
۳
نقص اگر دید ابوجهل نبود آن ز نبیعکس خود بود که در آینهٔ احمد دید
۴
کاملان بهر محیط‌اند و سگان جهالندکی شود بحر محیط از دهن کلب پلید
صفحهٔ ۱ از ۴