خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۳۵ - داوود اصفهانی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسمش میرزا داوود خلف الصدق میرزا عبداللّه متخلص به عشق است. خود به اسم تخلص می‌فرماید و سلسلهٔ ایشان در ایران معروف و مشهورند. سلاطین صفویه مکرر با این سلسله وصلت نموده و همیشه معزز و مکرم بوده‌اند. جناب میرزا داوود به انواع کمالات موصوف و به مصاهرت شاه سلیمان صفوی مشعوف بوده، مدت مدیدی تولیت مشهد مقدس رضوی با او بود و سلطان حسین صفوی به وزارت تکلیفش کرده قبول نفرمود. در همانجا فوت شد. از اشعار آن جناب است:
۲
بی تو از شعلهٔ آه دلِ دیوانهٔ ماسیل دودی شد و برخاست ز ویرانهٔ ما
۳
نگوید آنکه بداند چه گوید آنکه نداندبه حیرتم که سراغ وصالش از که بگیرم
صفحهٔ ۱ از ۱