خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۳۷ - ذوقی کاشانی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسمش امیر محمد امین. از طایفهٔ ترکمانیه بوده ودر کاشان تحصیل نموده. در حکمت از تلامذهٔ ملامیرزا جان شیروانی است و معاصر شاه طهماست صفوی است. مدتی سیاحت کرده، آخرالامر پا به دامن قناعت درآورده، منزوی زاویهٔ فقر و فنا شد. در سنهٔ ۹۶۹در لاهیجان گیلان وفات یافت. اشعار بسیار دارد. این چند بیت از اوست:
۲
یارب این درد چه درد است که درمانش نیستوین چه اندوه و ملال است که پایانش نیست
۳
هم نشینم به خیال تو و آسوده دلمکاین‌وصالی‌است که در پی غمِ هجرانش نیست
۴
خوشم که در دل من عشق مدعا نگذاشتمرا به بوالهوسی‌های خویش وانگذاشت
صفحهٔ ۱ از ۲