خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۴۵ - سنائی غزنوی قُدِّسَ سِرُّه
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
و هُوَ شیخ الحکیم العارف الکامل ابوالمجد مجدود بن آدم الغزنوی. از اعاظم محققین و افاخم مدققین است. عم زادهٔ رضی الدین لالای غزنوی است و مرید شیخ ابویوسف یعقوب همدانی. ظهورش در زمان سلاطین غزنویّه و مدت‌ها مداح سلطان ابراهیم غزنوی بوده. سبب انتباهش در کتب، مسطور و در افواه مذکور. وی را بین الحکما و العرفا پایهٔ اعلی و کمالش از کلامش پیداست. بهرام شاه غزنوی خواست که همشیرهٔ خود را به وی دهد،ابا فرمود و قبول ننمود. مولوی معنوی در شأن او گفته:
۲
ترک جوشی کرده‌ام من نیم خاماز حکیمِ غزنوی بشنو تمام
۳
٭٭٭
۴
عطار، روح بود و سنائی دو چشم اوما از پی سنائی و عطار آمدیم
صفحهٔ ۱ از ۱۶۰