خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۴۹ - شرف یزدی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
و هُوَ مولانا شرف الدین علی، در همهٔ فنون کمالات، قصب السبق از همگنان ربودی و مصاحب سلاطین گورکانیه بودی. احوال خجسته مآلش در تواریخ مسطور و تصانیفش بین المورخین مشهور. حسب الخواهش شاهرخ میرزا تاریخ ظفرنامه تألیف فرموده. غرض، در طریقت مرید سلطان حسین اخلاطی است. کتاب کنه المراد و حلل حقایق التهلیل و مواطن و شرح قصیدهٔ برده از آن جناب است. در سنهٔ هشتصد و پنجاه و شش در یزد وفات یافت. این چند بیت از اشعار فارسیّهٔ اوست:
۲
قطعه
۳
عالمی غرق تحیر به لب بحر وجوددیده بر موج و کسی را خبر از دریا نیست
۴
سخن از خویش بگو سخرهٔ بیگانه مشوکاندرین دیر کهن غیر تو کس گویا نیست
صفحهٔ ۱ از ۶