خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۷۸ - فخر الدّین رازی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وهُوَ ابوعبداللّه محمدبن حسن القرشی التمیمی البکری. ازمعارف فضلا و حکماست و در فنون علوم قدرت داشته. تصانیف بسیار دارد و به امام المتکلمین مشهور شده و اکثر عارفین در وی طعن کرده‌اند. مفصلِّ احوال وی در کتب ثبت است. ولادتش در سنهٔ ۵۴۴، وفاتش در سنهٔ ۶۰۶. این اشعار منسوب به اوست و قلمی می‌شود:
۲
عربیه
۳
نِهایَةُ إقْدامِ الْعُقُولِ عِقْالُوَأَکْثَرُ سَعْی العالَمینَ ضَلالُ
۴
وَکَمْرَأَیْنَا مِنْرِجالٍ وَدَوْلَةٍفَبَادُوا جَمِیْعاً مُسْرِعیْنَ وَزَالُوا
صفحهٔ ۱ از ۴