خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۸۵ - کمال اصفهانی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
و هُوَ کمال الدین اسماعیل بن جمال الدین عبدالرّزاق. از مشاهیر شعر است و در اواسط عمر ترک و تجرید پیشه نمود و ارادتش به جناب شیخ شهاب الدین سهروردی به سرحد کمال بود. به لباس فقر ملبس و با یاد خدا همنفس. در خارج شهر اصفهان به دست لشکر مغول گرفتار گردید و بعد از زجر بسیار به مرتبهٔ شهادت رسید فی سنهٔ ۶۳۵. دیوانش مکرر دیده شده. از اوست:
۲
فِی الموعظه
۳
ز کار آخرت آن را خبر تواند بودکه زنده بر پل مرگش گذر تواند بود
۴
به آرزو و هوس برنیاید این معنیبه سوزِ سینه و خون جگر تواند بود
صفحهٔ ۱ از ۱۲