خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۹ - بهجت شیرازی
فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسمش میرزا عبدالحمید بن مولانا عبدالغفار. والدش از علما و مقدسین و فقرا و سالکین آن دیار. خود جوانی است در ریعان شباب و از علوم متداوله فیض یاب. خط نسخ را خوب می‌نویسد. به کتابت اشتغال دارد و از دسترنج نویسندگی اوقات می‌گذارد. همیشه مایل است به صحبت ارباب کمال و اصحاب حال. مدتها با جناب حاجی زین العابدین شیروانی سیاح معاشرت و اظهار خلوص می‌نمود. حالیا اغلب به مجلس جناب حاجی محمد حسین قزوینی آمد و شد می‌کند. جوان ستوده اخلاقی است. گاهی شعری می‌گوید. این چند بیت از او نوشته شد:
۲
رندی به راه عشق سبکبار می‌رودکاول قدم به خانهٔ خمار می‌رود
۳
اسرار خرابات و رموز دل عشاقگفتن برِ بیگانه سزاوار نباشد
۴
از قیل و قال مدرسه چون دل گرفت زنگبزدایمش به صحبت رندانِ باده نوش
صفحهٔ ۱ از ۲