خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۳۷ - عیانی جهرمی
فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسمش احمدخان و اصلش از آن بذرهٔ نزهت بنیان. در نیکیِ فطرت معروف آفاق و به بذل و سماحت در آن ولا طاق. همواره با اهل کمال مجالس و با ارباب حال مؤانس. با فقیرانش لطف بی اندازه و صیت فقرش بلند آوازه. گویند در پیش عرفای متأخرین تهذیب اخلاق و تصفیه و تزکیهٔ نفسیه کرده. ملاقاتش دست نداد و زیاده از حالش اطلاعی به هم نرسید. از اوست:
۲
تو مجنون نیستی تا حسن لیلی جلوه گر بینیبرو وامق شو و آنگه نظر کن روی عذرا را
۳
زمانی گوش جان بگشا که در تسبیح حق یابیچو حجاج حرم آواز ناقوس کلیسا را
۴
چو خواهی جذبهٔ پیغمبری و عشق بشناسینگه کن حسرت یعقوبی و وصل زلیخا را
صفحهٔ ۱ از ۳