خلوتی با نظامی
بخش ۱۵ - عشرت خسرو در مرغزار و سیاست هرمز
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قضا را از قضا یک روز شادانبه صحرا رفت خسرو، بامدادان
۲
تماشا کرد و صید افکند بسیاردِهی خرم ز دور آمد پدیدار
۳
به گرداگرد آن دِه سبزهٔ نوبر آن سبزه بساط افکنده خسرو
۴
مِی سرخ از بساط سبزه میخَوردچنین تا پشت بنمود این گل زرد
صفحهٔ ۱ از ۹