خلوتی با نظامی
بخش ۴۵ - نالیدن شیرین در جدایی خسرو
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین در دفتر آورد آن سخن‌سنجکه برد از اوستادی در سخن رنج
۲
که چون شیرین ز خسرو باز پس مانددلش دربند و جانش در هوس ماند
۳
ز بادام تَر، آب گل برانگیختگلابی بر گُلِ بادام می‌ریخت
۴
بسان گوسپند کشته بر جایفروافتاد و می‌زد دست بر پای
صفحهٔ ۱ از ۱۶