خلوتی با نظامی
بخش ۵۹ - رفتن شیرین به کوه بیستون و مردن اسب وی
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبارک‌روزی از خوش‌روزگاراننشسته بود شیرین پیش یاران
۲
سخن می‌رفتشان در هر نوردیچنانک آید ز هر گرمی و سردی
۳
یکی عیش گذشته یاد می‌کردبِدان تاریخ دل را شاد می‌کرد
۴
یکی افسانهٔ آینده می‌خواندکه شادی بیش‌تر خواهیم از این راند
صفحهٔ ۱ از ۱۱