خلوتی با نظامی
بخش ۶۱ - تعزیت‌نامهٔ خسرو به شیرین به افسوس
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سراینده چنین افکند بنیادکه چون در عشق شیرین مرد فرهاد
۲
دل شیرین به درد آمد ز داغشکه مرغی نازنین گم شد ز باغش
۳
بر آن آزاد سرو جوی‌بار‌یبسی بگریست چون ابر بهاری
۴
به رسم مِهترانش حِله بر بستبه خاکش داد و آمد باد در دست
صفحهٔ ۱ از ۱۴