خلوتی با نظامی
بخش ۶۶ - تنها ماندن شیرین و زاری کردن وی
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مَلک دانسته بود از رای پُر نورکه غم‌پردازِ شیرین است شاپور
۲
به خدمت خواند و کردش خاص درگاهز تنهایی مگر تنگ آید آن ماه
۳
چو تنها ماند ماه سرو بالافشاند از نرگسان لؤلؤی لالا
۴
به تنگ آمد شبی از تنگ‌حالیکه بود آن شب بر او مانند سالی
صفحهٔ ۱ از ۲۵