خلوتی با نظامی
بخش ۷۹ - پشیمان شدن شیرین از رفتن خسرو
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همان صاحب‌سخن پیر کهن‌سالچنین آگاه کرد از صورت حال
۲
که چون بی‌شاه شد شیرین دلتنگبه دل بر می‌زد از سنگین دلی سنگ
۳
ز مژگان خون بی‌اندازه می‌ریختبه هر نوحه سرشگی تازه می‌ریخت
۴
چو مرغی نیم‌کُشت افتان و خیزانز نرگس بر سمن سیماب ریزان
صفحهٔ ۱ از ۳۲