خلوتی با نظامی
بخش ۱۱۷ - نامه نبشتن پیغمبر به خسرو
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خداوندی که خلاقالوجود استوجودش تا ابد فیاض جود است
۲
قدیمی کهاولش مطلع نداردحکیمی کهآخرش مقطع ندارد
۳
تصرف با صفاتش لب بدوزدخرد گر دم زند حالی بسوزد
۴
اگر هر زاهدی کاندر جهانستبه دوزخ در کشد حکمش روانست
صفحهٔ ۱ از ۱۷