خلوتی با قائم مقام فراهانی
شمارهٔ ۱۱۶ - خطاب به نواب طهماسب میرزا
نامه‌های فارسی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلعت فداک: رفتی تو و رفت زندگانی افسوس.
۲
ایام نواک لاتسل کیف مضت، والله مضب باسوء الاحوال
۳
این زمانه غدار ما پر بی انصاف و بی مروت است، مگر مهجوری از هم رکابی چاکران شما برای من بس نبود که در آن هنگام حرکت آن طور شعبده بازی کرد و خاطر مبارک را طوری آزرده ساخت که هر کس جز من بود آزرده میفرمودید؛ اما من نوکری را باین شرط نکرده ام که همه وقت عزیز و گرامی و محترم باشم و بقول زن آقا نوروز تاکش بکشمش شده است بترویج قیام برخورد معبس ومخر نطم بنشینم و
۴
کار خود بگذارم گیرم گلهاز جفای آن نگار ده دله
صفحهٔ ۱ از ۳