خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا پیش پای بیند دور از تو دیدهٔ مانزدیک کرده ره را پشت خمیدهٔ ما
۲
از سیل گریهٔ ما آفت ز بسکه دیده استناید به روی ما باز رنگ پریدهٔ ما
۳
زآسایشی که دارد رفته به خواب راحتدر دامن قناعت پای کشیدهٔ ما
۴
پیوند آشنایی از نیک و بد بریدیمنه گل نه خار گیرد دامان چیدهٔ ما
صفحهٔ ۱ از ۲