خلوتی با کلیم
شمارهٔ ۳ - در مدح صاحبقران ثانی ابوالمظفر شاه جهان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دور ما زمانه گلستان بی درستعیش رسا چو رزق مقرر مقدرست
۲
چون غنچه انبساط جلبیست خلق راشیرینی طرب شکر شیر مادرست
۳
تنها همین نه از لب ساغر موظفیمانعام ما هم از لب ساقی مقررست
۴
مست می نشاط بود، روزگار مااز مست هر مراد که خواهی میسرست
صفحهٔ ۱ از ۸