خلوتی با کلیم
شمارهٔ ۵ - تعریف قحط دکن
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو اقبال از نظام الملک برگشتبکشت بخت او شبنم شرر گشت
۲
نهال دولت او این برآوردکه از خود چون چنار آتش برآورد
۳
ز مغروری و مستی و جوانیشدی کج کج براه زندگانی
۴
بیکسو می نهادی گاه و بیگاهقدم از شاهراه خدمت شاه
صفحهٔ ۱ از ۳۷