خلوتی با کلیم
شمارهٔ ۱۲ - در وصف قصر پادشاهی
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی دولتسرای آتش افروزفروغ تو جهان را صبح نوروز
۲
رخ افلاک را آئینه بامتچراغ اختران روشن زجاهت
۳
ز شأن تست گر چرخت ببالاستبضبط مغز بالا پوست از جاست
۴
نمود از رفعت شأنت عیانستمگر خشتت ز خاک سر کشانست
صفحهٔ ۱ از ۱۰